Trochę historii o rybactwie

Rybołówstwo obok łowiectwa i zbieractwa należy w historii ludzkości do najstarszych form zdobywania pożywienia, a dla ludności mieszkającej nad większymi akwenami było głównym zajęciem i źródłem utrzymania. Pozwalało na to bogactwo ichtiofauny naszego kraju. Zwiększające się zapotrzebowanie na surowiec rybny sprawiło, że już kilkaset lat temu zaczęto budować stawy rybne, które są modernizowane i unowocześnianie do dnia dzisiejszego.
I tak w chwili obecnej rybactwo śródlądowe stanowi gałąź gospodarki obejmującą chów i hodowlę organizmów wodnych oraz pozyskiwanie ryb – zarówno ze sztucznych zbiorników wodnych, jak również z rzek i jezior (rybactwo profesjonalne oraz wędkarstwo), a także zagospodarowanie i eksploatację rybnych zasobów rzek i jezior.
Zabiegi gospodarcze rybactwa śródlądowego mają na celu:

  • zwiększenie populacji wartościowych i pożądanych gatunków ryb,
  • ochronę ryb,
  • regulowanie liczebności i składu gatunkowego ryb w zbiornikach wodnych,
  • wprowadzanie nowych lub zanikających gatunków (zarybianie, restytucja),
  • zapobieganie chorobom ryb i ich zwalczanie.

Zasady i warunki ochrony, chowu, hodowli i połowu ryb w powierzchniowych wodach śródlądowych reguluje ustawa z dnia 18 kwietnia 1985 roku o rybactwie śródlądowym (jednolity tekst Dz. U. nr 66, poz. 750 z 1999 r. wraz z późniejszymi zmianami).
Z dniem 1 stycznia 2002 roku ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (jednolity tekst Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 wraz z późniejszymi zmianami) dokonała istotnych zmian w zakresie rybactwa śródlądowego wprowadzając zmiany w ww. ustawie o rybactwie śródlądowym i regulując na nowo kwestie oddawania w użytkowanie obwodów rybackich.

Najistotniejszą wprowadzoną zmianą, obowiązującą właśnie od 1 stycznia 2002 r. jest wprowadzona art. 15. ust 1. ustawy o rybactwie śródlądowym nowa kompetencja Dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej, który w drodze rozporządzenia, ustanawia i znosi obwody rybackie.
Zmiana przepisów spowodowała również, iż to dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej oddaje do rybackiego korzystania w drodze oddania w użytkowanie obwodu rybackiego, ustanowionego na podstawie ustawy o rybactwie śródlądowym.

Wynika to z art. 13, ust. 2 ustawy Prawo wodne. W połączeniu z art. 217 ust. 6 tej ustawy stanowiącym przejęcie z dniem 1 stycznia 2006 roku od Agencji Nieruchomości Rolnych przez dyrektorów regionalnych zarządów gospodarki wodnej, w stosunku do jezior zaliczanych do wód, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2 i 4 tej ustawy (tzn. jezior o wodach płynących), uprawnień Skarbu Państwa w zakresie rybactwa śródlądowego – oznacza, iż z tym dniem dyrektor rzgw przejął uprawnienia Skarbu Państwa w zakresie rybactwa śródlądowego do wszystkich śródlądowych wód powierzchniowych płynących, które dzieli się na obwody rybackie.
Od początku 2006 roku Zarząd nasz rozpoczął się proces przejmowania umów dzierżawy prawa rybackiego użytkowania jezior od poszczególnych Oddziałów Terenowych Agencji Nieruchomości Rolnych, a także od innych jednostek administrujących wodami płynącymi.
Z kilku powodów proces ten nie został całkowicie zakończony i do chwili obecnej istnieje jeszcze pewna grupa umów dzierżawy rybackiej, zawierających jeziora o rzeczywistym charakterze wód płynących (objętych obwodami rybackimi), które nie zostały formalnie przekazane do naszego Zarządu przez ANR i inne jednostki zarządzające tym majątkiem Skarbu Państwa. W tych przypadkach trwa procedura wyjaśniająca stan formalno-prawny.